Den Haag kiest voor politieke spelletjes boven landsbelang - Wat het sneuvelen van de asielnoodmaatregelenwet echt betekent

Het nieuws ging er de afgelopen week de hele tijd over: de asielnoodmaatregelenwet die sneuvelde in de Eerste Kamer. Wat een eerste stap in de goede richting naar strenger en realistischer migratiebeleid had moeten worden, eindigde in moddergooien tussen politici op links en rechts. Wat weer eens pijnlijk duidelijk werd is dat Den Haag, net zoals zoveel politici in Europa, vooral met zichzelf bezig zijn en nauwelijks met de reële problemen en wensen van de bevolking. En daarom blijft Nederland muur vastzitten in een fundamentele bestuurscrisis die nauwelijks op te lossen lijkt zonder grote culturele veranderingen in Den Haag en de rest van Nederland..

Wat is de asielnoodmaatrelgeenwet?

De asielnoodmaatregelenwet is een pakket van acht maatregelen die het vorige kabinet in het leven werd geroepen om de asielinstroom te beperken. Concreet probeert de wet de asielketen direct te ontlasten en de instroom van asielzoekers te verminderen. De belangrijkste kernpunten waren onder meer het verkorten van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd van vijf naar drie jaar, het afschaffen van de vergunning voor onbepaalde tijd, het verruimen van ongewenstverklaringen, het schrappen van de voornemenprocedure bij de IND, het beperken van de nareis voor ongehuwde partners en meerderjarige kinderen, strengere toetsen bij opvolgende aanvragen en de (gedeeltelijke) strafbaarstelling van illegaal verblijf. Deze wet is uiteindelijk gesneuveld in de Eerste Kamer.

Binnenhof Den Haag

Wat wel is aangenomen is de Wet invoering twee-statusstelsel. Hierin wordt onderscheid gemaakt tussen vluchtelingen met een volledige bescherming (vanwege bijvoorbeeld vervolging) en vluchtelingen met een beperkte status (bij bijvoorbeeld algemene geweld situaties) waarbij gezinshereniging lastiger is.

Wat is er gebeurd.

Om te begrijpen wat er gebeurd is, moet men terug naar juli vorig jaar. Doordat Tweede Kamerleden van GroenLinks-PvdA afwezig waren bij de stemming in de Tweede Kamer toen de asielnoodmaatregelenwet werd behandeld vanwege het feit dat ze naar een Keti Koti-bijeenkomst waren geweest.

Deze grote blunder zorgde ervoor dat de PVV-motie die toendertijd door oud-minister Marjolein Faber (PVV) was gemaakt met een nipte meerderheid werd aangenomen, inclusief het strafbaar stellen van illegaliteit (iets wat volkomen vanzelfsprekend is en al in de naam zit). Voor christelijke partijen zoals de SGP en veel van de (centrum)linkse partijen zoals het CDA en D66 was er echter een groot bezwaar op het feit dat het helpen van illegale asielzoekers ook in theorie strafbaar zou worden. Ondanks het feit dat niemand serieus dacht dat mensen die 'een kommetje soep' zouden uitdelen aan een illegale asielzoeker hiervoor vervolgd zouden worden, werd dit wel het dominante narratief in het publiek debat.

Uiteindelijk werd nog geen vier maanden geleden een amendement aangenomen om dit laatste uit de wet te halen. Afgelopen dinsdag zou dan over deze wet, inclusief een novelle die de strafbaarstelling van illegaliteit zou beperken, gestemd worden. Minister Van den Brink (CDA) had deze novelle toegevoegd om aan zijn partij tegemoet te komen.

Wat bleek echter? De PVV besloot om in de Eerste Kamer tegen de novelle te stemmen die het het een paar maanden geleden in de Tweede Kamer nog steunde, wetende dat als de novelle hierdoor zou sneuvelen in de Eerste Kamer, dat partijen zoals het CDA en de SGP tegen de asielnoodmaatregelenwet in zijn geheel zouden stemmen. Dit is helaas ook wat er gebeurde.

Maar als men denkt dat het hierbij bleek, moet niet vergeten dat ook coalitiepartij D66 zelf tegen de wet stemde in de Eerste Kamer, ondanks dat Jetten in de verkiezingsperiode voor de Nederlandse vlag poseerde en over 'grip op migratie' sprak. In het coalitieakkoord werd dit al verbloemd met de onnozele redenering dat de coalitie de wet zou uitvoeren als hij zou worden aangenomen. Over rechtsstatelijk gesproken waar D66 over spreekt, zou dat niet al over het algemeen het geval moeten zijn? Het enige wat D66 nog kon doen om zich hier uit te lullen was om te spreken over het aankomende Europese migratiepact dat magischerwijs volgens D66 (ondanks dat ze ook op Europees niveau hiertegen hebben gestemd) de migratieproblemen zouden oplossen. Echter zijn er al migratie experts zoals Steije Hofhuis die hebben aangegeven dat het EU-migratiepact niets gaat doen gezien het feit dat de grote prikkel: als je in Europa aankomt dat het lastig is om teruggestuurd te worden, niet tot nauwelijks wordt aangepakt. Hierdoor zal de illegale asielmigratie gewoon doorgaan, maar dan met een 'Europese spreidingswet' erbij gevoegd.

Als we het over hypocrisie hebben, dan moeten we het ook nog over de VVD hebben. Dilan Yeşilgöz uitte krokodillentranen toen ze aangaf dat het een 'zeer teleurstellende uitslag' was dat de asielnoodmaatregelenwet was gesneuveld. Volgens D66-senator Boris Dittrich was dit echter gek want Yeşilgöz zou al maanden weten dat D66 tegen de wet zou gaan stemmen.

Wat zegt dit over de staat van Nederland?

Uiteindelijk is het resultaat simpel: Nederland blijft op dezelfde koers doorgaan terwijl landen als België, Duitsland, Zweden en Denemarken allang hebben begrepen dat zowel voor links als rechtse burgers de massamigratie niet houdbaar is.

In Nederland is de politiek echter hardleers. De directe partijbelangen staan, net als bij zoveel thema's, boven het landsbelang. Helaas lijkt dit ook een spiegel te worden van de gehele Nederlandse cultuur. Doordat Nederland qua welvaart, sociale cohesie en toekomstperspectief met de rest van Europa achteruit hobbelt, zien we dat Nederland nog verder een geatomiseerde cultuur aanneemt. Het gezegde 'het gaat goed met mij maar slecht met ons', is daarom niet alleen van toepassing op de politici in Den Haag maar helaas ook op het sociaal maatschappelijk middenveld dat we hebben.

De echte noodzaak lijkt in Den Haag nog niet te zijn doorgedrongen dat het vijf voor twaalf is, of volgens sommigen al vijf over twaalf. Nederland kampt, net als België en veel andere Europese landen met gigantisch veel problemen. Migratie is uiteraard hierin niet het enige probleem, maar het is wel een probleem dat zeer grote langetermijngevolgen heeft en waar degene die haar wijken ziet veranderen terecht zich zorgen over maakt.

Het is dan ook aan de Nederlandse burger en lokale gemeenschappen om actiever te worden en niet te denken dat het stemmen eens in de paar jaar gelijk staat aan het echt bewerkstelligen van verandering. Zolang de Nederlandse burger accepteert dat Den Haag met minachting en politieke spelletjes 'business as usual' blijft bedrijven, zal er weinig veranderen.

Daniel de Liever is redacteur bij NieuwRechts en schrijft voor verschillende media, waaronder The European Conservative en Junge Freiheit, over culturele en politieke thema’s.

Beeldcredits: Michael Foutset via Unsplash